ฉันเป็นคนที่เชื่ออะไรที่มีเหตุผลนะ
แต่ก็เชื่อว่า..สิ่งเร้นลับ มีจริงด้วยอ่ะ
โดยเฉพาะเรื่องของซิกส์เซ้นส์ (ผีด้วย กลัวๆๆ)

ฉันรู้จักพี่เอ๋ โดยบังเอิญ ทาง msn นานแล้ว
แต่เพิ่งจะได้เจอตัวจริง ไม่กี่วันมานี้เอง
และก็เพิ่งรู้ว่า พี่เอ๋ เป็นคนมีซิกส์เซ้นส์

พี่เอ๋เห็นฉันครั้งแรกก็บอกว่า
ฉันไม่เหมือนคนธรรมดาทั่วไป (มนุษย์ต่างดาว??)
เป็นคนที่มีพลังในตัวเองสูงมาก
และก็มีหยินกับหยางในร่างกายไม่สมดุลย์
พี่เค้าเห็น พลังแผ่วเบาและพลังขับดันสูงไหลวนสลับกัน
เป็นคนที่มีอารมณ์แปรปรวนสูงมาก (จริงๆด้วยอ่ะ)

ตอนที่เจอตอนนั้น ฉันกำลังมีจิตใจสับสน
อาจเป็นเพราะเรื่องของพระรูปหนึ่งที่ลง นสพ. หน้าหนึ่งไม่นานมานี้
พี่เอ๋บอกว่า..คนเรา ใครทำอะไรผิด ก็ต้องได้รับผลกรรมนั้น
จะช้าหรือเร็ว ก็ต้องได้รับ

แต่สิ่งที่ฉันทำไป มันคือการเร่งผลกรรมของคนนั้นให้เกิดเร็วขึ้น
ฉันจึงถูกผลกรรมนั้นสะท้อนกลับมาโดนตัวเองด้วย
การช่วยคน เป็นสิ่งที่ดี แต่ควรปล่อยวาง ให้เป็นไปตามกฎแห่งกรรมนั้น
ฉันมานั่งคิด ทบทวนหลายๆเรื่องที่ผ่านมา
เออ...จริงด้วยว่ะ....ช่วยใครทีไร ตัวเองซวยอยู่คนเดียวทุกที

พี่เอ๋บอกว่า..โชคดีที่ฉันมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครอง
เค้าเห็นแสงเรืองรองในตัวฉัน สว่างมากๆ
พี่เอ๋ถามว่า...ฉันนับถือเจ้าแม่กวนอิมเหรอ
ฉันงงเลย..รู้ได้ไงอ่ะ
ฉันเลิกกินเนื้อวัวตลอดชีวิตเพราะเคยบนกับท่าน

ฉันเลยลองให้พี่เอ๋เดาว่าฉันเกิดวันอะไร
พี่เอ๋ตอบว่า....ไม่รู้สิ คิดว่าวันเสาร์
โอ้ว...ขนลุก
ฉันหันมองรอบตัว ยกมือธุๆรอบทิศ

อาทิตย์ที่แล้ว ฉันบ่นกับพี่เอ๋ว่า ไม่รู้เป็นอะไร
ตั้งแต่ต้นเดือน เขียนหนังสือไม่ได้เลย
ไม่มีสมาธิ จิตสับสน พยายามไงก็ไม่ได้
พี่เอ๋ บอกว่าเป็นเพราะเรื่องพระรูปนั้น รบกวนจิตใจฉัน
ฉันพยักหน้า หงึกๆ ใช่แล้ว พอพระนั้นสึก ฉันก็รู้สึกผิด

หลายครั้งที่ฉันต่อสู้ ต่อกรกับสิ่งที่ไม่ถูกต้อง
พอคนนั้นได้รับผลกรรม ฉันกลับรู้สึกผิด
ไม่เว้นแม้แต่ เรื่องของพวกผู้ชายเต่าถุยบางคน
ที่เขาเคยเป็นเพื่อนฉัน และฉันได้เขียนเปิดโปงการกระทำของเค้า
ไม่มีใครรู้ว่า..ในใจลึกๆของฉัน รู้สึกผิด


ฉันบอกกับตัวเองว่า..
ต่อไปนี้ จะไม่เขียนประจานการกระทำที่ไม่ดีของคนที่รู้จักอีกแล้ว
ถ้าเค้าคิดไม่ดี ทำไม่ดี ก็ปล่อยให้กรรมที่เค้าทำนั้น สนองกลับเค้าเอง
เพราะอย่างน้อย...มิตรภาพก็ไม่เป็นศัตรู
เค้าทำไม่ดีกับคนอื่น แต่เค้าก็ทำดีกับเรา
เราจึงไม่ควรไปตัดสินเค้าจากการกระทำที่ทำกับผู้อื่น

พี่เอ๋บอกว่า สิ่งที่ฉันทำไปครั้งนี้(เรื่องพระ) มีผลแรงมาก
พี่เค้า นั่งสมาธิ จุดธูป ภาวนาให้ฉันจิตใจสงบมา 3 วันแล้ว
ฉันฟังแล้วอึ้ง ..โห ทำเพื่อฉันขนาดนี้เลยเหรอ

แต่ยอมรับ ว่า 2-3 วันนี้ ไฟเขียนหนังสือมาแล้ว
ฉันสามารถเป็นนังอาย คนเดิมได้แล้ว
ไม่รู้ว่าเพราะพี่เอ๋ ช่วยหรือเปล่า
แต่ความรู้สึก อยากเขียน มันกลับมาแล้วจริงๆ

พี่เอ๋บอกว่า ให้ฉันหัดนั่งสมาธิ
ฉันบอก ไม่เอาอ่ะ กลัวเห็นในสิ่งที่ไม่อยากเห็น
ไม่ต้องห่วงนะพี่ ลี่มีวิธีคิด
ต่อให้ทุกข์ หรือเศร้ายังไง ลี่มีวีคิดและกำจัดมันด้วยตัวเอง
ลี่ไม่อยากเปลี่ยนตัวเอง
ลี่เชื่อว่า การที่ลี่เป็นคนแบบนี้
มันทำให้ลี่ มีไฟ มีพลัง (บ้าๆ) กล้าทำในสิ่งที่คนอื่นไม่คิดทำ
ลี่จะพยายาม ใจเย็น และคิดมากๆก่อนที่จะทำอะไรแล้วกันนะคะ
แล้วจะคิดดี ทำดี ให้อภัยผู้อื่น รู้จักนิ่ง แล้ววางเฉยต่อการกระทำผู้อื่น

หนังสือเปิดบันทึกลับสาวแชท อาจเป็นหนังสือเล่มสุดท้ายของนังอาย
จบเล่มนี้ นังอาย อาจไม่มีตัวตนอีกแล้วในโลกของตัวอักษร
ที่ผ่านมา...ฉันทำอย่างดีที่สุดแล้ว...
ถ้านังอายจะจากไป ขอจากไปอย่างให้คนจดจำดีกว่า

จบสาวแชท ฉันจะเขียนเรื่องราว สนุกๆ ฮาๆ โก๊ะๆ
ในแบบฉบับที่มาริโกะโป๊ะเช๊ะเคยเป็นในตอนที่เขียนไดอารี่แรกๆ
ขุดเรื่องเทิ่ง หรือเรื่องราวหน้าแตกๆของเพื่อนๆหรือตัวเองมาเผาดีกว่า

เพราะการทำให้คนมีรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ
ก็เป็นการสร้างความสุขให้กับคนอื่นได้เหมือนกันนะ

@^_____________^@

เย้.........

ปล. เรื่องราวในไดวันนี้ เป็นเรื่องของความเชื่อส่วนบุคคล
โปรดใช้วิจารณญานในการอ่านเด้อ

ปล2.เก็บเงินๆๆ โกอินเตอร์ เกาหลีไม่ได้ เกาเหลาก็ยังดี คิๆ

ปล3. รู้สึกตัวเองนิสัยไม่ดี ไม่มีเวลาไปอ่านไดใครเลย
เกรงใจคนที่มาเม้นท์ประจำจัง ขอโทษน๊า...